مطالب مرتبط

3 Comments

  1. 1

    ali_sys_ali

    سلام
    من مطالب شما رو در نقد انیمیشن کوبو خوندم
    با بخش زیادی از او موافق هستم
    خصوصا در مورد شخصیت های اطراف کوبو که همان پدر و مادر او هستند
    و همچنین متحول نشدن کوبو و رشد نکردن او در طول رخ داد ها
    اما به نظرم اگر به این نکته که عرض می کنم توجه بکنید مقداری داستان و ماجرا برای شما واضح تر به نظر بیاید
    در دیدگاه بودایی ها و خصوصا ادیان آسیای شرقی مانند شینتوایسم به نوعی تناسخ روح و حلول روح در دیگران معتقد هستند
    که اگر توجه بکنید در طول ماجرا مادر کوبو که میمون شده به او می گوید “ما بعد مرگ ناپدید نمیشویم بلکه مثل کاغذ کوبو منتقل میشویم و به یک شکل دیگر در می آییم تا به داستانمان ادامه بدهیم پایان یک داستان آغاز یک داستان دیگر است” که در رابطه با پرنده های طلایی صحبت میکند و به طور تلویحی منظورش همان تناسخ و حلول روح در یک جسم و بدن دیگر است (به دقیقه ۷۲ انیمیشن مراجعه کنید)
    که بر اساس تناسخ و حلول روح، روح یک آدم در یک ادم دیگر حلول می کند و هیچ ربطی ندارد که او چه کسی است و همین طور یک روح به زندگی خودش ادامه می دهد که اینجا در واقع روح مادر و پدر کوبو این گونه به موجود دیگری منتقل شده است و برای همین نیازی به تاثیر گذاری کاراکتر های داستان ندارند و شاید می خواهد همین مسئله تناسخ را که روح سرگردان به بدنی تعلق می گیرد اشاره کند
    شما می توانید به فیلم بودای کوچک مراجعه کنید تا در داستان آن مسئله تناسخ را خوب ببینید
    البته من با نظر شما موافقم که بهتر بود این موجودات مانند زوتوپیا القائاتی داشته باشند
    البته کوبو در طول راه رسیدن به آن شمشیر و زره قدرت جادوی موسیقیش قوت پیدا میکند و رشد می کند
    یک نکته پایانی: این نظر در مورد روح و مسئله تناسخ مورد تایید اسلام نمی باشد.
    باز از شما ممنونم موفق باشید

    پاسخ
    1. 1.1

      یاشار گروسیان

      سلام و ممنون از نظرتون
      در مورد بخشی که راجع به «تناسخ و حلول روح» صحبت کردید باید عرض کنم که این موضوع عملا در مدیوم سینما مورد بحث نیست بلکه یک مقوله آیین‌شناسی و بیرون از متنِ سینماست. هر مخاطب عادی نیز از این مسائل آگاه نیست درحالی که سینما در درجه اول برای مخاطب عام ساخته می‌شه. بنابراین این انیمیشن اگر قصدش طرحِ «تناسخ و حلول روح» می‌بود، می‌بایست اون رو تبدیل به سینما می‌کرد، به طوری که یک مخاطب عادی و خصوصا قشر نوجوان که مخاطب اصلی این نوع آثار نیز هست، اونها رو درک کنه، که متاسفانه چنین چیزی محقق نشد.
      برای مقایسه این موضوع میشه به همون «زوتوپیا» که گفتید مراجعه کرد. در زوتوپیا مسائل مهمِ انسانی و اجتماعی مانند اتحاد و نفی نژادپرستی مطرح میشه ولی کاملا به زبان ساده و در مدیوم سینمایی برای مخاطب نوجوان ترجمه میشه. به طوری که یک مخاطب عادی و نوجوان، این مسائل رو به خوبی درک کنه. یا برای مثال در Inside out هم مسائل مهم روانشناسی و رفتارشناسی طرح میشه ولی کاملا برای مخاطب عادی و نوجوان قابل درک هست. متاسفانه من چنین ویژگی‌هایی رو در «کوبو» نیافتم.
      ممنون از توجهِ شما و موفق باشید

      پاسخ
  2. 2

    mojtaba89

    سلام ، نوشته شما رو خوندم و جالب بود که با عموم نوشته های مرتبط با این فیلم منفی بود . از اونجایی که برعکس برخی نقدها و امتیازات ، کوبو رو اثر بسیار موفق و یا لزوما بهترین انیمیشن سال نمی دونم اما فکر می کنم نوع نگاه شما باعث شده برخی موارد معمول و نکاتی که به واقع نمی شه در مقام نقاط ضعف اثر دید رو بزرگ کردید. مثلا هدف پدربزرگ مشخصه ، پدربزرگ در رویای کوبو عنوان می کنه من گرچه چشم ندارم اما دوبرابر تو حقیقت رو می بینم و همچون اثر کورالاین این نداشتن چشم واقعی به مثابه چشم فراواقعی و غیرانسانی عمل می کنه . چالش اصلی فیلم روبه رو شدن کاراکتر با حقیقتی بود که همیشه ازش منع می شد و توامان از دست دادن دوباره پدر و مادرش و جنگ با خوی غیرانسانی پدربزرگ و درک ارزش گذشتگان و حس حضور اونها با خاطراتشون . بخش فنی کارهای لایکا هم شاهکاره. در واقع همون طور که در ابتدا گفتم اثر خیلی خوب نیست و به شخصه کاری مثل کورالاین رو به مراتب به لحاظ داستانی ، مضمونی و تازگی ویژگی های بصری به این فیلم ترجیح می دم اما به نظرم به طور کلی یکی از بهترین انیمه های ساله و اثری به لحاظ بصری خیره کننده و به لحاظ داستانی و شخصیت ها جذاب ، سرگرم کننده و گاها اثرگذاره. موفق باشید

    پاسخ

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه‌ی حقوق برای گیم شات محفوظ است. هر گونه کپی برداری از مطالب گیم شات بدون اجازه‌ی قبلی ممنوع است.